ชื่อวิทยาศาสตร์: Cassia fistula L.
ชื่อวงศ์: Leguminosae
ส่วนที่ใช้เป็นยา: เนื้อในฝักแก่
ลักษณะภายนอก: เนื้อในฝักแก่ มีเนื้อสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ เหนียว มีแผ่นสีน้ำตาลแบนกั้นระหว่างเมล็ด เนื้อมีรสหวาน เอียน
รสยาและสรรพคุณยาไทย: รสหวานเอียนเล็กน้อย สรรพคุณเป็นยาระบาย ทำให้ถ่ายสะดวก ไม่มวนไม่ไซ้ท้อง
รูปแบบและขนาดวิธีใช้ยา:
เนื้อในฝักแก่สีน้ำตาลดำ ประมาณ 2 หัวแม่มือ น้ำหนัก 4-5 กรัม ต้มกับน้ำ 1 ถ้วยแก้ว เติมเกลือเล็กน้อย (อาจผสมกับน้ำมะขามเปียก หรือน้ำตาล) ดื่มครั้งเดียวหมด ก่อนนอนหรือเช้ามืดก่อนรับประทานอาหาร
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์:
เนื้อในฝักคูนมีสารประเภท Anthraquinones หลายตัว เช่น Aloin, Rhein Sennoside A, B และยังมี Organic acid สาร Anthraquinone ทำให้เนื้อฝักคูนมีฤทธิ์เป็นยาถ่าย โดยมีฤทธิ์ไปกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้ เหมาะสำหรับคนท้องผูกเป็นประจำ
ที่มา : ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเภสัชเวชกรรม โดย กองการประกอบโรคศิลปะสำนักงาน ปลัดกระทรวงสาธารณสุข
