ชื่อวิทยาศาสตร์: Musa sapientum L.
ชื่อวงศ์: Musaceae
ส่วนที่ใช้เป็นยา: ผลกล้วยดิบหรือผลห่าม
ลักษณะภายนอก: ผลดิบ เนื้อสีขาว เมื่อหั่น ฝานตากแดด ให้แห้ง แล้วบดเป็นผง
รสยาและสรรพคุณยาไทย: ลูกดิบ รสฝาด ฤทธิ์ฝาดสมาน
รูปแบบและขนาดวิธีใช้ยา:
ผงผลกล้วยห่าม 3-4 ช้อนชา หรือ 5-7 กรัม ผสมน้ำ หรือน้ำผึ้ง 1-2 ช้อนโต๊ะ ดื่มวันละ 4 ครั้ง ก่อนอาหารและก่อนนอน หากรับประทานกล้วยดิบแล้ว ถ้ามีอาการท้องอืดเฟ้อ แก้โดยดื่มน้ำต้มขิงหรือสมุนไพรขับลมอื่นๆ
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์:
กล้วยดิบประกอบด้วยสารประกอบหลายชนิด คือ Tannin, Serotonin, Norepinephrine, Dopamine, และ Catecholamine สารเหล่านี้อยู่ในเนื้อและเปลือกของกล้ว สำหรับกล้วยสุกมี Pectin, Essential oil, Norepinephrine, และกรดอินทรีย์ หลายชนิด
ที่มา: ตำราแพทย์แผนโบราณทั่วไป สาขาเภสัชเวชกรรม โดย กองการประกอบโรคศิลปะสำนักงาน ปลัดกระทรวงสาธารณสุข
